Erkeklerin bitmeyen askerlik anıları gibi kadınların da doğum hikayeleri bitmez.Her kadının kendince farklıdır hikayesi ama dışarıdan bakan için aynıdır aslında
Ama zor çocuk sahibi olan herkesin hikayesi mutluluklar ve hayal kırıklıkları ile doludur.
Benim hikayemde de çok hayal kırıklıkları oldu defalarca yaşanmış hamilelik neticesi yaşanan hüsran ve hayal kırıklığı ile dolu
En son 12 haftalıkken kalbi durduğu için doktorum sonlandırmamız gerektiğini söylediğinde çok ağlamış çok üzülmüştüm.
Allahım bana aynı gün karnında 8 aylıkken kalbi duran bebeğini doğurmak zorunda kalan bir anneyle karşılaştırdı ve ne kadar şimarıklık ettiğimi göstermişti.
38 yaşındayım ve artık doğum ve çocuk için riskli dönemlere de girmiştik
Üst üste gelen tayinlerimiz,taşınma ve ev yerleştirme derken aklımıza gelmeyen başımıza geldi ve ben hamileydim.
Ama bununda gelişi diğerleri gibiydi.Ha gitti ha gidicek,Ha bugun,ha yarın derken
benim paşam,sevgilim,aşkım savaçcı oğlum bizimle kalmayı tercih etti ve 25.haftaya giriyoruz şükürler olsun.
Öyle hafta hafta anlatıp kafanızı şişirmek istemiyorum
Stresden, korkudan kaybetme duygusundan ne mide bulantısı,ne aşerme ne doya doya kapris yapma ne trip atma gibi lükslerim bile olamadı
En büyük lüksüm bu zamana kadar bana sevgiyle,anlayışla,hoşgörüyle ve bunca sene evliliğimizde bir kez bile destegini esirgemeyen ve elimi hiç bırakmayan canım eşimdir.
Bir gün bile isyan etmedim,yüce kudretinden şüphe etmedim ve rabbime hep yalvarıyorum dünyada ki hiçbir kadını anne olma şerefinden mahrum bırakma diye
Çok fazla uzatıp detaya girmek istemiyorum ama gerçekten çok zor,stresli,korkulu ve endişeli bir süreç geçirdik lütfen dualarınızı eksik etmeyin ve Rabbim inşallah tamamına erdirir ve isteyen,dileyen herkese verir
İşte yeni sevgilim fotoğrafı
